Borago officinalis

Photo gallery

Οικογενεια

Boraginaceae

Συνωνυμα

κανένα

Παραδοσιακη Αγγλικη Ονομασια

Borage, starflower

Κοινα ελληνικα ονοματα

Μποράγκο το φαρμακευτικό, Καρδιαγωγόν το φαρμακευτικόν, Βόραγο, Βοράγινο, Βορατσίνα, Αρπέτα, Έχιον, Μποπράτσινο, Μπουράντζα, Βούγλωσσο, Βοϊδόγλωσσα.

Βοτανικη περιγραφη

Φυτό μονοετές με σκληρό τρίχωμα, βλαστοί 15-70 cm, όρθιοι, εύρωστοι, συχνά διακλαδισμένοι. Φύλλα βάσης 5-20 cm, ωοειδή-λογχοειδή, έμμισχα. άνω φύλλα του βλαστού άμισχα, περίβλαστα. Μίσχοι 5-30 mm, χοντροί, αφιστάμενα ή κυρτά, μετά την άνθηση. Κάλυκας 8-15 mm κατά την άνθηση, έως 20 mm στην καρποφορία, λοβοί γραμμοειδείς-λογχοειδείς, οξείοι, συγκλήνοντες στην καρποφορία. Στεφάνη τροχοειδής, χρώμα φωτεινό μπλε, σπάνια λευκό. Σωλήνας είναι πολύ μικρός ή σχεδόν λείπει. Λοβοί 8-15 mm, λογχοειδείς, οξείοι. Καρπίδια 7-10 mm, επιμήκη-ωοειδή. 2n = 16

Γεωγραφική Εξάπλωση

Ν. Ευρώπη. Καλλιεργείται ευρέως ως καλλωπιστικό και ως βότανο σε γλαστράκι και για τις μέλισσες, «εγκαταστάθηκε»(naturalized) στα θερμότερα μέρη της Κ., A. & Δ. Ευρώπης και μερικοί βραχύβιοι αντιπρόσωποι εμφανίζονται βορειότερα.

*AzBl Co Cr Ga Gr Hs It Ju Lu Sa Si Tu [Au Br Cz Ge He Ho Hu Po RmRs (C, W, K, E)], Ξηρές περιοχές, συνήθως με απόβλητα περιοχές. Στη χώρα μας είναι αυτοφυές με εξάπλωση στη νότια Ελλάδα, Κρήτη και ανατολικό Αιγαίο.

Απαντάται στην Αιτωλοακαρνανία, Αχαΐα, Ηλεία και Ζάκυνθο.

Δεν έχουν καταγραφεί κίνδυνοι συλλογής.

Υποειδη

κανένα

Βιότοπος-Πληθυσμοί:

Απαντάται ως αυτοφυές στην Ελλάδα σε κάθε τύπο εδάφους, σε υγρά και ξηρά περιβάλλοντα, σε λιβάδια, σε λόφους με φρύγανα και σε άκρες δρόμων. Επίσης απαντάται σε καλλιεργούμενα χωράφια, σε τοποθεσίες με σκουπίδια και μπάζα, σε πάρκα και κήπους. Το συναντάμε κατά μεμονωμένα άτομα ή και σε μικρές ομάδες. Στην  περιοχή μελέτης φύεται σε υψόμετρα από 0-600μ. περίπου

Αντιπροσωπεύεται από πολύ μικρούς πληθυσμούς. 

Μέρη του φυτού που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτική χρήση, συγκομιδή και επεξεργασία

άνθη, φύλλα, έλαιο.

Βοτανικές και παραδοσιακές χρήσεις:

Το αναπτυσσόμενο φυτό λέγεται ότι ότι απωθεί τα έντομα. Μια μπλε χρωστική λαμβάνεται από τα άνθη, η οποία γίνεται ροζ σε επαφή με οξέα.

Φυτοχημική σύσταση

Οι σπόροι είναι μια πλούσια πηγή γ-λινολενικού οξέος. Διάφορες πολυφαινόλες έχουν απομονωθεί από το μποράγκο, αλλά τα πυρρολιζιδινικά αλκαλοειδή που βρίσκονται σε χαμηλές ποσότητες έχουν προσελκύσει το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής εξαιτίας των καρκινογόνων και ηπατοτοξικών ιδιοτήτων τους.

Tο Μποράγκο είναι ένα αρκετά κοινό εγχώριο φυτικό φάρμακο που έχει χρησιμοποιηθεί από τους αρχαίους χρόνους. Έχει μια ιδιαίτερα καλή φήμη για την ευεργετική δράση του στο νευρικό σύστημα, αφού χρησιμοποιείται για να διώξει την μελαγχολία και προκαλεί ένα αίσθημα ευφορίας. Πρόκειται για ένα χαλαρωτικό, διουρητικό βότανο που καταπραΰνει κατεστραμμένους ή ερεθισμένους ιστούς. Τα φύλλα, και σε μικρότερο βαθμό τα άνθη, είναι εφιδρωτικά, αποτοξινωτικά, ελαφρώς διουρητικά, αποχρεμπτικά, αντιπυρετικά, μαλακτικά, καταπραϋντικά και ήπια ηρεμιστικά. Καταναλώνεται με τη μορφή αφεψημάτων, αν και δεν πρέπει να συνταγογραφείται σε άτομα με ηπατικά προβλήματα. Εξωτερικά χρησιμοποιείται ως κατάπλασμα για φλεγμονώδη οιδήματα. Τα φύλλα συλλέγονται στο τέλος της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού, όταν ξεκινά η περίοδος ανθοφορίας. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή αποξηραμένα, αλλά δεν πρέπει να αποθηκεύονται για περισσότερο από ένα χρόνο, επειδή σύντομα χάνουν τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες. Οι σπόροι είναι μια πλούσια πηγή γ-λινολενικού οξέος, και το έλαιο αυτών βοηθά στη ρύθμιση των ορμονικών συστημάτων και μειώνει την αρτηριακή πίεση. Χρησιμοποιείται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, βοηθώντας στην ανακούφιση παθήσεων του δέρματος και της προ-εμμηνορροϊκής έντασης. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της φλεβίτιδας (φλεγμονή των φλεβών).

Καλλιεργείται το φυτό σε τοπικές καλλιέργειες και σε τι βαθμό

Είναι καλλωπιστικό και καλλιεργείται σε κήπους και σε γλάστρες στη χώρα μας. Καλλιεργείται στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική.

Κίνδυνοι

Το φυτό, αλλά όχι το έλαιο που λαμβάνεται από τους σπόρους, περιέχει μικρές ποσότητες πυρρολιζιδινικών αλκαλοειδών που μπορούν να προκαλέσουν ηπατοτοξικότητα και καρκίνο του ήπατος σε μεγάλες ποσότητες και μετά από μακρόχρονη χρήση. Αυτά τα αλκαλοειδή υπάρχουν στο φυτό σε μικρή ποσότητα για να είναι επιβλαβή στις συνήθεις δοσολογίες, εκτός αν το μποράγκο καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες (π.χ. γίνει ένα σημαντικό μέρος της διατροφής). Δε συνίσταται η χρήση του σε ανθρώπους με ηπατικά προβλήματα, εγκυμονούσες, θηλάζουσες, ανθρώπους με αιμορραγικά επεισόδια και προ χειρουργικών επεμβάσεων.

Bibliography